Мақалада Қазақстан Республикасының орта және жоғары білім беру жүйесін оқытудың негізгі тілі ретінде қазақ тіліне көшіру үдерісіне кешенді талдау ұсынылған. Әлеуметтік лингвистикалық аспектте тілдік ахуалдың динамикасы және қазақтандыру саясатының бірегейлікке әсері қарастырылады. Саяси-құқықтық талдау заңнамалық базаның — Конституциядан бейінді мемлекеттік бағдарламаларға дейінгі эволюциясын анықтайды. Білім беру аспектісінде кадрлармен қамтамасыз етуге, оқулықтардың сапасына және көптілділікті енгізу нәтижелеріне баса назар аударылады. Теориялық тәсілдер негізінде (Дж. Фишман, Б.Спольский, Н. Хорнбергер) және эмпирикалық деректер авторлар сандық кеңеюден тіл саясатының сапалық мазмұнына көшуді талап ететін институционалдық және әдістемелік кедергілердің болуы туралы қорытындыға келеді.