Мақалада қазақ әдебиетіндегі интермәтін поэтикасының көркем мәтіндегі қызметі кешенді түрде қарастырылады. Интермәтіндік тәсілдердің цитаталық, аллюзиялық, пародиялық және реминисценттік түрлерінің көркем мәтінде көрініс табу ерекшеліктері айқындалып, олардың поэтикалық, экспрессивтік, апеллятивтік, метатекстік және ақпараттық қызметтері талданады. Тақырыптың өзектілігі қазіргі қазақ әдебиетінің постмодернизм кезеңінде интермәтіндік байланыстардың күшеюімен және мәтіндер арасындағы диалогтың тереңдеуімен айқындалады. Зерттеуде сипаттамалы, салыстырмалы және мәтіндік талдау әдістері қолданылды. Мақаланың мақсаты интермәтін поэтикасының көркем мәтіндегі рөлін ашу және оның көркемдік эстетикалық маңызын айқындау. Зерттеу нәтижелері әдебиеттану теориясын толықтырып қазіргі мәтінтану тәжірибесінде интермәтіндік талдау үлгілерін қолдануға ғылыми негіз қалыптастырады және отандық гуманитарлық зерттеулердің әдіснамалық әлеуетін кеңейтеді болашақ ғылыми жұмыстар үшін маңызды бағыт.