Мақала Бақытжан Қанапьяновтың «Бақшасарай» әңгімесін, ондағы ұлттық болмыс пен мәдени жады мәселесін талдауға арналған. Зерттеуде автордың қаһарман бейнесі мен оның басынан кешкен оқиғалары арқылы жер аударылып жерінен айырылу және мәдени жадыны  сақтау тақырыбын ашу жолдары қарастырылады. Қырымға деген сағыныш сезімін бастан өткерген Кемал қарттың бейнесі, сондай-ақ Бақшасарай символикасы туған өлкемен және өткенмен байланыстың тереңдігін түсінудің орталық элементтеріне айналды. Мақалада жүйелік талдау әдісі, сондай-ақ, кейіпкерлер басынан өткен оқиғалар арқылы ұлттық бірегейлікті сақтау тетіктерін ашуға көмектесетін психоэмоционалды және мәдени реконструкция арқылы зерттеу тәсілі қолданылады. Қанапьяновтың әңгімесі сыртқы қиындықтар мен мәжбүрлі жер аударуға қарамастан жадының және төл мәдениетімізбен рухани байланыстың маңыздылығын көруге мүмкіндік береді.