Мақала жоғары оқу орнында орыс тілін оқыту барысында риторикалық аргументацияны оқы-тудың риторикалық және лингвомәдени негіздерін қарастыруға арналған. Зерттеудің мақсаты – риторикалық идеал категориялары мен орыс және қазақ риторикалық дәстүрлерінің этникалық негіздері арқылы осы негіздерге теориялық негіздеме беру, сол арқылы студенттердің оқуға деген ынтасын және пәнді оқыту тиімділігін арттыру. Риторикалық идеал ұлттық дүниетанымды бейнелейтін тиімді коммуникацияның негізі ретінде қарастырылады, ал риторикалық этникалық негіздер тұтас, құндылыққа бағытталған тәсілді және сөздің жасампаз сипатын қамтамасыз етеді. Адамгершілік бағдарсыз оқытылған риторика оңай манипуляцияға ұласатын жай ғана сендіру техникасына айналады. Зерттеудің әдіснамалық негізі риторика, аргументация, педа-гогика және сөз мәдениеті бойынша еңбектерге теориялық талдау мен екі дәстүрдің, атап айт-қанда, Ежелгі Русь риторикалық идеалы мен қазақ шешендік өнері идеалының бастауларын зерттеуге бағытталған тарихи-мәдени талдауды біріктіреді. Салыстырмалы әдіс екі дәстүрді салыстырып, олардың ортақ лингвистикалық қағидаттары мен адамгершілік құндылықтарын анықтауға, ал сипаттамалы-аналитикалық әдіс риторикалық постулаттарды, этос, логос және пафос категорияларын және риторикалық идеал белгілерін жүйелеуге мүмкіндік береді. Автор-лар мұндай элементтерді оқу үдерісіне енгізу аргументацияға жасампаз негіз беретінін, ал салыс-тырмалы тәсіл студенттерге риторика қағидаттарын тереңірек түсінуге көмектесетінін дәлел-дейді. Жұмыстың ғылыми құндылығы аргументативті дискурстың этномәдени негіздерінің көпмәдениетті ортада орыс тілін оқытудың тиімді құралы бола алатынын негіздеуде; практи-калық маңызы – алынған тұжырымдарды мәдени ерекшеліктерді ескеретін оқу-әдістемелік материалдар мен әдістемелерді әзірлеуде қолдануда.