Мақалада қазіргі қазақ поэзиясының көрнекті өкілі Жанат Әскербекқызының “Ай-тамғыˮ атты жыр жинағына енген лирикалық туындылары негізінде мифопоэтика мәселесі сөз болады. Мифопоэтиканың әдебиеттану ғылымының ішкі саласы ретінде қалыптасу тарихына шолу жасалады. Сондай-ақ, Ай культінің қазақ халқының дүниетанымы мен тұрмыс-тіршілігі, әдет-ғұрпы мен фольклорындағы орны жалпы адамзатқа ортақ анимистік дүниетаным іздеріменсабақтастықта қаралады. Төл әдебиетіміздегі Ай бейнесінің поэтикалық қызметін Еуропа әдебиетіндегі танымал романтиктердің поэзиялық туындыларымен салыстыра талданады. Поэзияда Ай табиғатын қабылдау мен бейнелеудегі авторлық ерекшеліктермен қатар, Ай образын поэзия тіліне көшірудің типологиялық белгілерін аңдатады. Ақын лирикасындағы Ай бейнесінің мифологиялық негіздерімен Ай сарынының авторлық түсіндірмесі талданады. Қаламгердің стилдік даралығы менақиқат болмысты поэтикалық тұрғыдан қабылдау ерекшелігі айқындалады. Төл поэзиямыздағы мифопоэтика дәстүрі мен қазіргі қазақ жырының көркемдік-эстетикалық табысы туралы ғылыми негізделген ой айтылады.