Мақаланы қазақтың талантты қаламгері, артында жазып қалдырған мұрасы бүгінде тарихқа айналған Оралхан Бөкейдің эстетикалық әлеміне жасалған кезекті ғылыми барлаудың бірі деп қабылдаған жөн. Бүгінде жекелеген мақалаларды айтпағанда, дарын иесінің көркем туындыларын мақсаткерлікпен зерттеу толыққанды жүзеге асырылмай келеді. Қазақтың көркемсөзін жете игере білуі арқылы қазақ әдебиетіндегі өзінің орынын айқындап алған қаламгердің әңгіме, повесть, романдары қайтадан үңілуді, зерделей талдауды қажет етеді. Мақалада қазақ жанының тереңіне бойлауды мақсат еткен жазушының өзіне тән қаламгерлік ерекшелігінің неде екендігі пайымдалып, прозалық шығармаларға лирикалық поэзияға тән үлгіні қолдануы арқылы жанр табиғатына көркемдік құлышыныстарының нақты көрінісін енгізуі сөз болады.